Plus de titres de Antoon
Description
Producteur: Wende Snijders
Producteur, ingénieur: Jan van Erdt
Ingénieur mixage, ingénieur: Elko Bakker
Ingénieur mastering: Maria Triana
Ingénieur: Roel Verberck
Auteur du texte: Dmitry Verhülst
Compositeur: Wende Snijders
Paroles et traduction
Original
Hou me vast.
En leer me zo alvast hoe ik dit vasthoud, deze dag.
Deze lach op ons gezicht.
Hoe wij ons gelieven.
En zo vallen in verbazing van geluk zonder gewicht.
Hou me vast.
Hoe hou ik dit vast?
De eenvoud van de avond zonder jas op ons terras.
Je hand waar ik die graag heb. We zwijgen heerlijk van de pruim.
Ik ruik je in mijn glas. Hoe hou ik dit vast?
Hou me vast.
Hoe hou ik dit vast?
Het licht dat op je valt. Je mond is warm als de mistral.
God ziet ons niet.
Ik wil je. Ik raak je aan.
Ik zing je uit. Hoe hou ik dit vast?
Hou me vast.
Tot hier moest ik mij leven.
Hier leg ik mij neer.
Hier leg ik mij af. Oh, hou me vast.
Tot hier moest ik mij leven.
Hier leg ik mij neer.
Hier leg ik mij af. Oh, hou me vast.
-E -Hou me vast.
Zodat ik het kan aaien in de antracieten nacht.
Waarin dit alles, al dit alles, ons zo lang zal zijn ontsnapt.
Hou me vast.
Hou me vast. Hou me vast.
Hou me vast.
Traduction en français
Tenez-moi.
Et apprends-moi à retenir cette journée.
Ce sourire sur nos visages.
Comment nous nous aimons.
Et ainsi tomber dans l'étonnement du bonheur sans poids.
Tenez-moi.
Comment puis-je tenir ça ?
La simplicité de la soirée sans veste sur notre terrasse.
Ta main là où je l'aime. Nous restons parfaitement silencieux à propos de la prune.
Je te sens dans mon verre. Comment puis-je tenir ça ?
Tenez-moi.
Comment puis-je tenir ça ?
La lumière qui tombe sur toi. Ta bouche est chaude comme le mistral.
Dieu ne nous voit pas.
Je te veux. Je te touche.
Je te chante. Comment puis-je tenir ça ?
Tenez-moi.
Je devais être à la hauteur de ce point.
C'est là que je m'allonge.
C'est là que je me rends. Oh, tiens-moi.
Je devais être à la hauteur de ce point.
C'est là que je m'allonge.
C'est là que je me rends. Oh, tiens-moi.
-E -Tiens-moi.
Pour pouvoir le caresser dans la nuit anthracite.
Où tout ça, tout ça, nous aura échappé pendant si longtemps.
Tenez-moi.
Tenez-moi. Tenez-moi.
Tenez-moi.