Plus de titres de Fisz Emade Tworzywo
Plus de titres de Mateusz Krautwurst
Paroles et traduction
Original
Język to ruch, choć na tak wiele zjawisk nie mamy słów języka.
To dlatego jest poezja, dlatego jest muzyka. Wysokość dźwięku, tempo i dynamika.
Zapisane kartki wyrazistym charakterem pisma, bo jesteśmy niecierpliwi.
Dzień jak co dzień, a ja słucham muzyki. Ty rozwiązujesz krzyżówki, bo słowa są jak nuty.
Pisemne ślady, a my jak znikające punkty i nasze rytuały.
Podekscytowani czytamy książki, wypijając hektolitry kawy. Zakreślamy ulubione frazy.
Książki, co z człowieka robią człowieka. Otwierają światy, zaświaty dla żywych i zmarłych.
Mamy uszy otwarte na każdy dźwięk. Póki są dźwięki, śmierć nie istnieje. Muzyka na weselach i pogrzebach.
A teraz plączemy się bez map, bez instrukcji.
Jesteśmy bezszelestni jak duchy. Wywlekamy uczucia jak lekarz nerwy spod skóry. Duchy.
Mamo, witaj w domu.
Bo cisza jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Tęsknota jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Cisza jest bezmierna.
Wrażliwi na światło, światłoczuły. Wykonujemy chaotyczne ruchy jak molekuły.
Parujemy jak duchy. Wibrujemy jak dźwięki drumli. Kopiemy w powietrze.
Chciałbym o tyle rzeczy zapytać.
Pytać subtelnie, ale ciągle czuję się niezręcznie, bo nie wiem, jak radzić sobie ze stratą. Grzać serce.
Życzę Ci zdrowia przyjacielu, być zdrowym, bo życie jednak kiedyś się kończy, urywa.
A kiedy życie odkleja się od życia, zostają szafy pełne ubrań, przedmioty, płyty i książki. A życie toczy się dalej.
Słychać głosy z ulicy, gwar, a my próbujemy wziąć się w garść i parujemy jak warszawski rozgrzany beton, żeby zdążyć, zanim w mgnieniu oka nam uciekną nasze dni, nasze chwile. Tylko w dzieciństwie jesteśmy jakby nieśmiertelni.
A teraz życie się kurczy. Idzie drogą na skróty, choć robimy zręczny unik.
Duchy zagubione w miejskiej dżungli.
Mamo, witaj w domu.
Bo cisza jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Tęsknota jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Cisza jest bezmierna.
Plątanina myśli. Wokół nas światła Warszawy migają jak wspomnienia.
Duchy zgasną, ale na razie świecą. To musi nam wystarczyć. Kolega ze starych lat dzwoni.
Halo, halo! Czy coś się zmieniło? Nic się nie zmieniło odpowiadam.
Ale tak naprawdę zmieniło się wszystko, bo cisza jest bezmierna.
Mamo, witaj w domu.
Jak zwykle trochę tu nieposprzątane, porozrzucane ubranie pachnie mokrym psem. Uchylam szeroko okno. Wzbiera wiatr.
Witaj w domu, w naszym ogrodzie. Nie usłyszę cię już w moim telefonie. Szum w słuchawce.
Mówię coraz cichszym głosem. Ukrywamy łzy, zadzierając głowę. Duchy.
A tęsknota jest bezmierna jak przenikające ostrze. Nie będę tracił ani chwili.
Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy.
Bo cisza jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Tęsknota jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Cisza jest bezmierna.
Traduction en français
Le langage est mouvement, même si nous n’avons pas de mots pour décrire tant de phénomènes.
C'est pour ça qu'il y a de la poésie, c'est pour ça qu'il y a de la musique. Hauteur, tempo et dynamique.
Les pages sont écrites d’une écriture claire parce que nous sommes impatients.
C'est comme n'importe quel autre jour et j'écoute de la musique. Vous résolvez des mots croisés parce que les mots sont comme des notes.
Des traces écrites, et nous aimons les points de fuite et nos rituels.
Nous lisons des livres avec enthousiasme et buvons des hectolitres de café. Nous entourons nos phrases préférées.
Des livres qui font d'une personne une personne. Ils ouvrent des mondes et l'au-delà pour les vivants et les morts.
Nous avons les oreilles ouvertes à tous les sons. Tant qu’il y a des sons, il n’y a pas de mort. Musique lors des mariages et des funérailles.
Et maintenant on se perd sans cartes, sans instructions.
Nous sommes aussi silencieux que des fantômes. Nous extrayons nos sentiments comme un médecin arrache nos nerfs sous la peau. Spectres.
Maman, bienvenue à la maison.
Parce que le silence est incommensurable.
Mouvement, mouvement. La langue est mouvement.
Le désir est incommensurable.
Mouvement, mouvement. La langue est mouvement.
Le silence est incommensurable.
Sensible à la lumière, photosensible. Nous faisons des mouvements chaotiques comme des molécules.
Nous nous accoupleons comme des fantômes. Nous vibrons comme les sons du poisson juif. Nous donnons un coup de pied en l'air.
J'aimerais poser des questions sur tant de choses.
C'est une question subtile, mais je me sens toujours mal à l'aise car je ne sais pas comment gérer cette perte. Réchauffez votre cœur.
Je te souhaite une bonne santé, mon ami, sois en bonne santé, car la vie finit par se terminer.
Et quand la vie se détache de la vie, il ne reste que des armoires remplies de vêtements, d'objets, de disques et de livres. Et la vie continue.
Nous entendons les voix de la rue, l'agitation, et nous essayons de nous ressaisir et de fumer comme du béton chaud à Varsovie pour faire en sorte que nos jours, nos moments, s'effacent en un clin d'œil. Ce n'est que dans l'enfance que nous sommes immortels.
Et maintenant, la vie rétrécit. Il prend un raccourci, même si nous esquivons habilement.
Fantômes perdus dans la jungle urbaine.
Maman, bienvenue à la maison.
Parce que le silence est incommensurable.
Mouvement, mouvement. La langue est mouvement.
Le désir est incommensurable.
Mouvement, mouvement. La langue est mouvement.
Le silence est incommensurable.
Un enchevêtrement de pensées. Autour de nous, les lumières de Varsovie clignotent comme des souvenirs.
Les esprits s'estomperont, mais pour l'instant ils brillent. Cela doit nous suffire. Un vieil ami appelle.
Bonjour, bonjour ! Est-ce que quelque chose a changé ? Rien n'a changé, je réponds.
Mais en fait, tout a changé, car le silence est incommensurable.
Maman, bienvenue à la maison.
Comme d'habitude, l'endroit est un peu en désordre et les vêtements éparpillés sentent le chien mouillé. J'ouvre grand la fenêtre. Le vent se lève.
Bienvenue chez vous, dans notre jardin. Je ne t'entendrai plus sur mon téléphone. Bruit dans l'écouteur.
Je parle d'une voix de plus en plus calme. On cache nos larmes en penchant la tête. Spectres.
Et le désir est aussi incommensurable qu’une lame pénétrante. Je ne perdrai pas un instant.
Spectres. Spectres. Spectres. Spectres. Spectres. Spectres. Spectres. Spectres. Spectres.
Parce que le silence est incommensurable.
Mouvement, mouvement. La langue est mouvement.
Le désir est incommensurable.
Mouvement, mouvement. La langue est mouvement.
Le silence est incommensurable.