Description
Producteur : Piotr Emade Waglewski
Compositeur : Piotr Emade Waglewski
Auteur : Bartosz Fisz Waglewski
Paroles et traduction
Original
Mieszkałaś na czternastym piętrze. To wysoko. Czternaste piętro, ursynowski
Mordor.
Zjeżdżając windą zaczynał się ten horror, choć u ciebie było interesująco, bo wbrew pogłoskom nie byłaś takie niewiniątko.
Ale każdy horoskop przepowiadał nam niezgodność.
Różnił nas światopogląd na życie i w ogóle, to w horoskopy ja nie lubię, a myśli mam zepsute. Ja wolałem Wu-Tang i Gorgoroth.
Ty jarałaś się Madonną, U2 i Bono. To i tak całkiem cenna była to znajomość.
Tylko ta pieprzona wysokość na czternaście pięter. Winda na szafot.
Włącz dyktafon.
Nieśmiało, jak czuły narrator, opowiem ci, dlaczego pieprzone czternaste piętro to wysoko.
To wysoko.
Wracam. Czternaste piętro. Drzwi się otwierają.
Odzierają mnie z godności te wszystkie windy prosto ze stolicy, z bloku wielkiej płyty.
Guziki w windzie podpalone jak knoty zniczy.
Smród spalenizny, kwaśny zapach jak ocet w windy. Stęchlizna to zapach naszego dzieciństwa.
Przez kurtkę i sweter przenika jak czarna materia przez nasze ciała. Zamykają się drzwi.
Cała trzeszczy jak oszalała, robiąc całej klatce hałas, bo winda piszczy jak Maria Callas, więc parskam śmiechem jak Harris Kamala. Skandal! To winda, iskra mego życia.
Czternaste piętro. Jestem wewnątrz całą podeszwą.
Wewnątrz jak dziecko w łonie matki. Bliźniaki, rodzeństwo. Pieprzone czternaste piętro.
To wysoko.
Pieprzone czternaste piętro.
To wysoko.
Winda zatrzymuje się na dwunastym piętrze.
Ledwo widzę w tym świetle, bo żarówka mruga jak ciała niebieskie. Ale już czuję zapach i widzę tą, tę ekspresję.
Wchodzi typ z wielką tą, tą torbą. W torbie butelki.
Smród diabelski, smród nieziemski, bo to nie abstynent, prędzej absynt.
Dwa odległe światy, dwa bieguny jak bipolarny. A w zielonej torbie z Żabki tłuką się szklane małpki.
Marzę o tym, by być niewidzialny, więc stoję jak wmurowany, a los jest brutalny.
Wsysa mnie jak Heweliusza Bałtyk.
Winda rusza, a on przemawia, bo jest wygłodniały ludzkich relacji, więc mówi, że oj, oj. . . A to dopiero dwunaste piętro.
Ja sytuację oceniam jako beznadziejną. Czekam na zesłanie Ducha
Świętego. Pieprzone czternaste piętro.
To wysoko.
Winda rusza, ale dalej jest jeszcze gorzej.
Jak to się mówi, jest na noże, więc aktualizacja.
Na dziesiątym wchodzi pani, trwała ondulacja, na smyczy z pieskiem chihuahua, więc zaczyna się zabawa. Wąchanie mego jaja, jajów dwóch.
Pocę się, jakbym przybijał gwóźdź, bo szczeka to zwierzę uprawia seks z moją nogą z ogromną czułością. Ach, jak uroczo! Choć satysfakcję mam znikomą.
Na szóstym wchodzi dzieciak z piłką koszykową i je w lampę. W windzie ciemno.
Cierpliwość jest cnotą, a życie jest lekcją.
A teraz to godzina zero, bo na piątym wchodzi kobieta w ciąży. Winda staje między piątym a czwartym, w połowie drogi.
Taki zbieg okoliczności.
Życie bywa kolorowe jak lakier do paznokci, a ja bardzo serdecznie proszę panią, by w zaistniałej sytuacji tu nie rodzić.
Mija pięć minut, dziesięć, piętnaście.
No, nie mamy fuksa, bo w całym budynku światło gaśnie, jak i gaśnie mój entuzjazm, bo pani mówi coś o skurczach. Czuję, że buzuje we mnie ogień, wulkan.
Może byłoby lepiej, gdybym w tej chwili umarł i w tych czeluściach spróchniał, bo mam bardzo złe przeczucia.
Pies szczeka, pijany dyszy, kobieta piszczy jak harmonijka ustna.
A miało być tak bajecznie, sielsko, ale zmienił się wektor i nie jest lekko.
Kończy się ten tekst puentą: zostanę astronautą i zamiast windy wystrzelę się rakietą. A teraz odbiorę poród i wykasuję twój telefon.
A wszystko przez to pieprzone czternaste piętro, bo to wysoko.
Czternaste piętro.
Pieprzone czternaste piętro.
Traduction en français
Vous habitiez au quatorzième étage. C'est élevé. Quatorzième étage, Ursynowski
Mordor.
En descendant l'ascenseur, l'horreur a commencé, même si c'était intéressant dans votre cas car, contrairement aux rumeurs, vous n'étiez pas si innocent que ça.
Mais chaque horoscope prédisait une incompatibilité.
Nous avions des visions du monde différentes sur la vie et en général, je n'aime pas les horoscopes et mes pensées sont gâtées. J'ai préféré Wu-Tang et Gorgoroth.
Vous étiez enthousiasmé par Madonna, U2 et Bono. Pourtant, ces connaissances étaient très précieuses.
Juste ce putain de quatorze étages. Ascenseur jusqu'à l'échafaudage.
Allumez l'enregistreur.
Timidement, tel un tendre narrateur, je vais vous expliquer pourquoi ce putain de quatorzième étage est haut.
C'est élevé.
Je reviens. Quatorzième étage. La porte s'ouvre.
Tous ces ascenseurs venus tout droit de la capitale, de l'immeuble, me privent de ma dignité.
Les boutons des ascenseurs s'allumaient comme des mèches de bougies.
Une odeur de brûlé, une odeur aigre comme du vinaigre dans l'ascenseur. Le moisi est l'odeur de notre enfance.
Elle pénètre à travers les vestes et les pulls comme la matière noire à travers notre corps. La porte se ferme.
Le tout grince comme un fou, fait du bruit dans toute la cage, parce que l'ascenseur grince comme Maria Callas, alors j'ai éclaté de rire comme Harris Kamala. Scandale! C'est l'ascenseur, l'étincelle de ma vie.
Quatorzième étage. Je suis à l'intérieur avec toute ma semelle.
À l'intérieur comme un bébé dans le ventre de sa mère. Jumeaux, frères et sœurs. Putain de quatorzième étage.
C'est élevé.
Putain de quatorzième étage.
C'est élevé.
L'ascenseur s'arrête au douzième étage.
Je peux à peine voir dans cette lumière car l'ampoule clignote comme des corps célestes. Mais je peux déjà le sentir et voir cette expression.
Un type arrive avec ce gros sac. Bouteilles dans le sac.
La puanteur est diabolique, une puanteur surnaturelle, car ce n'est pas de l'absinthe, mais plutôt de l'absinthe.
Deux mondes lointains, deux pôles comme bipolaires. Et il y a des singes de verre qui cassent le sac vert de Żabka.
Je rêve d'être invisible, alors je reste là, enraciné, et le destin est brutal.
Comme Hevelius, la mer Baltique m’aspire.
L'ascenseur démarre et il parle, parce qu'il a soif de relations humaines, alors il dit oh, oh. . . Et ce n'est que le douzième étage.
Je considère la situation comme désespérée. J'attends l'envoi de l'Esprit
Sainte. Putain de quatorzième étage.
C'est élevé.
L'ascenseur commence à bouger, mais la situation continue de s'aggraver.
Comme dit le proverbe, c'est sur les couteaux, donc une mise à jour.
A dix heures, une dame avec une permanente et un chihuahua en laisse entre, alors la fête commence. Reniflant ma balle, deux balles.
Je transpire comme si je me clouais un clou parce que l'animal qui aboie fait l'amour avec ma jambe avec une grande tendresse. Oh, comme c'est beau ! Même si j'ai peu de satisfaction.
Au sixième étage, un enfant entre avec un ballon de basket et mange dans la lampe. Il fait noir dans l'ascenseur.
La patience est une vertu et la vie est une leçon.
Et maintenant, il est zéro heure, car une femme enceinte arrive à cinq heures. L'ascenseur s'arrête entre cinq heures et quatre heures, à mi-chemin.
Une telle coïncidence.
La vie peut être aussi colorée que le vernis à ongles, et je voudrais vous demander gentiment de ne pas accoucher ici dans cette situation.
Cinq minutes passent, dix, quinze.
Eh bien, nous n'avons pas de chance, car les lumières de tout le bâtiment s'éteignent, tout comme mon enthousiasme, car la dame parle de contractions. J'ai l'impression qu'un feu fait rage en moi, un volcan.
Il vaudrait peut-être mieux que je meure maintenant et que je pourrisse dans ces profondeurs, car j'ai un très mauvais pressentiment.
Le chien aboie, l'ivrogne haletant, la femme couine comme un harmonica.
C'était censé être fabuleux et idyllique, mais le vecteur a changé et ce n'est pas facile.
Ce texte se termine par la punchline : je deviendrai astronaute et au lieu d'un ascenseur, je me lancerai sur une fusée. Maintenant, je vais accoucher et supprimer votre téléphone.
Et tout ça à cause du putain de quatorzième étage, parce qu'il est haut.
Quatorzième étage.
Putain de quatorzième étage.