Plus de titres de Nelah
Plus de titres de nefrea
Plus de titres de Gmeniu
Description
Mélangeur : démo
Paroles et traduction
Original
Miasto mokre znowu w deszczu.
Podwójne wizje, cienie wierzchusów. Zgniłe myśli wciąż mieszają ton.
Bezwzględny przeciwnik wody zmienia front. Ej, ogród pod nogami łamie stopy.
Wieczny ból w sobie mam. Ciągle mało nam nie dosyć.
Obróżnia formułę, atakuje z każdej strony. Robi to koparko wokoło wszystkie nasze domy.
Przyjemności ostatecznie są już bezsensowne. Bezmózgich ludzi idzie wyczuć przez ich głupią mowę.
Broniących rzeczy, które są już kurwa nieistotne. Nie mam czasu na to. Muszę uzdrowić mą głowę.
Dziś obietnice są na palec, a ostatecznie i tak utną ci głowę.
Ciężko się żyje w wiecznym szale.
Ty gniew dobija cię z każdej ze stron.
Pośród burzy krople deszczu. Na me skórze odbijają echo.
Na karku odcinek z dna nawałniczego.
Niemym krzyk lawiruje pośród ścian. Ciągle krzyczę, ale nikt mnie nie usłyszy.
W butach coraz więcej wody nabiera się.
To powoli ogarniam, zatapiamy lęk.
Zatapiamy.
Zatapiamy się.
Traduction en français
La ville est à nouveau mouillée par la pluie.
Visions doubles, ombres des montures. Les pensées pourries mélangent encore le ton.
L’ennemi impitoyable de l’eau change de front. Hé, le jardin sous tes pieds te casse les pieds.
J'ai une douleur éternelle en moi. Nous n’en avons toujours pas assez.
Il défie la formule et attaque de toutes parts. Les excavatrices font cela tout autour de nos maisons.
Les plaisirs sont finalement inutiles. Les personnes sans cervelle peuvent être détectées par leur discours stupide.
Défendre des choses qui ne sont plus importantes. Je n'ai pas le temps pour ça. J'ai besoin de guérir ma tête.
Aujourd'hui, on fait des promesses au doigt, et à la fin on vous coupera la tête de toute façon.
C'est dur de vivre dans une folie constante.
Toi, la colère te tue de toutes parts.
Des gouttes de pluie au milieu de la tempête. Ils résonnent sur ma peau.
Sur la nuque se trouve une section du bas de la tempête.
Un cri silencieux traverse les murs. Je continue de crier, mais personne ne m'entendra.
De plus en plus d'eau se remplit dans les chaussures.
Je comprends petit à petit, on noie la peur.
Nous coulons.
Nous coulons.