Plus de titres de Sentino
Plus de titres de Koneser
Description
Publié le : 2025-08-15
Paroles et traduction
Original
Taki mam żargon. Śmierć tym kanaliom, co chcieli mnie zamknąć.
Przepraszam cię, mamo. Przepraszam cię, tato. Nagrałem te lato. Wydałem już siano.
Tym razem jest łatwo. Przez tyle lat nie wiedziałem, gdzie znaleźć sobie miejsce.
Żyjąc na walizkach, to życie nie jest piękne. Patrzyłem się w niebo, czekając na słońce.
Z pustym żołądkiem zasnąć, by budzić się w Rolls-Royce.
Budzić się w Rolls-Royce. Historie życia, które los napisał.
Nawet nie myśli pijany gdzieś północą jakiś pisarz. Znowu błoto na ulicach.
Choć rósł mocno w siłę, to nigdy to nawet nie dogoni cienia. Więc po co mam się witać? Produkt otoczenia.
Ciągle znowu kogoś nie ma. Wybudował dom z kart bez fundamentu na oczernienia.
Wychowano pokolenia bez empatii.
Wiem, że to ciężko było przejść przez cały labirynt. Liczy z rodziną, sukcesu ilość, lewiryn. Nie ma substancji w tym.
Nie. Te słowa w mojej głowie nigdy zasną. Melodie w sercu nigdy tu nie gasną.
Taki mam żargon. Śmierć tym kanaliom, co chcieli mnie zamknąć.
Przepraszam cię, mamo. Przepraszam cię, tato. Nagrałem te lato. Wydałem już siano.
Tym razem jest łatwo. Przez tyle lat nie wiedziałem, gdzie znaleźć sobie miejsce.
Żyjąc na walizkach, to życie nie jest piękne. Patrzyłem się w niebo, czekając na słońce.
Z pustym żołądkiem zasnąć, by budzić się w Rolls-Royce.
Ty siedziałeś na badu, ja siedziałem na bendo.
Nie piknąłem tematu, odkąd paru poszło w drewno. Idę po starym szlaku, który brat mi wskazał ręką.
Od pierwszego gazu chciała zbrodni być agentką.
Powiedz mi jeszcze raaaz, czy zrobisz dla mnie wszystko przez ten czaaas? Jak trzeba będzie, czy zachowasz serce twa?
Wkładam pięćsetkę za bieliznę. Mówię jeszcze tak, dopóki nie ma nas.
Studio zamieniłem w dom, by nie żyć pod gwiazdami. Dzielnica jest dumna.
Nie ma nic tu poza nami. Spokój dla żołnierzy, którzy jeszcze z pola wstali.
Jednak ciężko jest tu wyjść poza granic. Zgubiłem cień. Ile lat to będzie trwać?
We śnie ślepy wraca. Zimne ręce, serce szloch. Przepraszam cię, mamo. Wybaczam ci, tato.
-Było piekło. Nie chcę tak. -Taki mam żargon.
Śmierć tym kanaliom, co chcieli mnie zamknąć. Przepraszam cię, mamo. Przepraszam cię, tato.
Nagrałem te lato. Wydałem już siano. Tym razem jest łatwo.
Przez tyle lat nie wiedziałem, gdzie znaleźć sobie miejsce. Żyjąc na walizkach, to życie nie jest piękne.
Patrzyłem się w niebo, czekając na słońce.
Z pustym żołądkiem zasnąć, by budzić się w Rolls-Royce.
Traduction en français
C'est mon jargon. Mort à ces canailles qui voulaient m'enfermer.
Je suis désolé, maman. Je suis désolé, papa. J'ai enregistré cet été. J'ai déjà dépensé le foin.
Cette fois, c'est facile. Pendant tant d'années, je ne savais pas où trouver une place.
Vivre dans une valise n’est pas une belle vie. J'ai regardé le ciel, attendant le soleil.
Endormez-vous le ventre vide, pour ensuite vous réveiller dans une Rolls-Royce.
Se réveiller dans une Rolls-Royce. Des histoires de vie que le destin a écrites.
Un écrivain ivre à minuit n'y pense même pas. Encore de la boue dans les rues.
Même s’il a gagné en force, il ne rattrapera jamais son ombre. Alors pourquoi devrais-je dire bonjour ? Produit de l'environnement.
Il manque toujours quelqu'un. Il a construit un château de cartes sans fondement pour la calomnie.
Des générations ont été élevées sans empathie.
Je sais que c'était difficile de traverser tout le labyrinthe. Il compte avec sa famille, le nombre de succès, Lewiryn. Il n’y a aucune substance dedans.
NON. Ces mots ne dormiront jamais dans ma tête. Les mélodies du cœur ne s'effacent jamais ici.
C'est mon jargon. Mort à ces canailles qui voulaient m'enfermer.
Je suis désolé, maman. Je suis désolé, papa. J'ai enregistré cet été. J'ai déjà dépensé le foin.
Cette fois, c'est facile. Pendant tant d'années, je ne savais pas où trouver une place.
Vivre dans une valise n’est pas une belle vie. J'ai regardé le ciel, attendant le soleil.
Endormez-vous le ventre vide, pour ensuite vous réveiller dans une Rolls-Royce.
Tu t'es assis sur le badu, je me suis assis sur le bendo.
Je n'ai pas abordé le sujet depuis que quelques personnes sont devenues folles. Je marche sur le vieux sentier que mon frère m'a montré avec sa main.
Dès la première fois qu’elle a été gazée, elle a voulu devenir agent du crime.
Répétez-moi, ferez-vous tout pour moi pendant ce temps ? S’il le faut, garderez-vous votre cœur ?
J'en ai mis cinq cents pour les sous-vêtements. Je dis encore cela jusqu'à notre départ.
J'ai transformé le studio en maison pour ne pas vivre à la belle étoile. Le quartier est fier.
Il n'y a rien ici à part nous. Paix pour les soldats qui ont encore quitté le terrain.
Il est cependant difficile ici de dépasser les limites. J'ai perdu mon ombre. Combien d’années cela va-t-il durer ?
Dans le rêve, l’aveugle revient. Mains froides, cœur sanglotant. Je suis désolé, maman. Je te pardonne, papa.
-C'était l'enfer. Je ne veux pas de ça. -C'est mon jargon.
Mort à ces canailles qui voulaient m'enfermer. Je suis désolé, maman. Je suis désolé, papa.
J'ai enregistré cet été. J'ai déjà dépensé le foin. Cette fois, c'est facile.
Pendant tant d'années, je ne savais pas où trouver une place. Vivre dans une valise n’est pas une belle vie.
J'ai regardé le ciel, attendant le soleil.
Endormez-vous le ventre vide, pour ensuite vous réveiller dans une Rolls-Royce.